Bezprzewodowa sieć Wi-Fi jest systemem komunikacji zaprojektowanym jako alternatywa lub uzupełnienie sieci tradycyjnej kablowej. Wykorzystuje ona do transmisji danych fal radiowych o odpowiedniej częstotliwości, minimalizując tym samym konieczność użycia połączeń kablowych. Sieć bezprzewodowa łączy w sobie mobilność użytkowania oraz transmisję danych.

Struktura bezprzewodowa wykorzystuję fale elektromagnetyczne ( radiowe lub podczerwone) z jednego punktu do drugiego bez użycia kabli. Typowa sieć Wi-Fi to urządzenie nadawczo/odbiorcze połączone do sieci za pomocą standardowego okablowania. Punkt dostępowy, (lub antena podłączona do punktu dostępowego) jest zwykle montowana wysoko, lecz może być również instalowana gdziekolwiek dla osiągnięcia wymaganego zasięgu. Użytkownicy korzystają z sieci bezprzewodowej za pomocą bezprzewodowych kart sieciowych, które występują jako karty PC Card w komputerach przenośnych i podręcznych, lub jako karty w komputerach biurkowych, lub też jako zintegrowane urządzenia w komputerach podręcznych.

Sieci bezprzewodowe mają bardzo szerokie zastosowanie, wykorzystuje się je zarówno do projektowania sieci domowych jak i znajdują zastosowanie w medycynie, handlu, produkcji i magazynowaniu.

Dzięki braku struktury kablowej użytkownik nie musi szukać miejsca połączenia z siecią, bowiem jest ona dostępna w obrębie tej lokalizacji. Administratorzy nie muszą instalować czy przenosić struktury kablowej aby móc konfigurować ową sieć.

Sieci bezprzewodowe posiadają taką samą funkcjonalność jak zwykle sieci kablowe, bez ograniczeń kabla.

Konfiguracje sieci rozciągają się od prostych rozwiązań typu peer-to-peer do szeroko rozwiniętych sieci infrastrukturalnych.

EEE 802.11: specyfikacja opracowana przez Institute of Electrical and Electronics Enginners (IEEE) na potrzeby sieci bezprzewodowych. IEEE 802.11 określa sposób wzajemnej komunikacji urządzeń bezprzewodowych.

IEEE 802.11a: jest to standard sieci bezprzewodowej działającej w paśmie częstotliwości 5 GHz.

Sieci w tym standardzie posiadają przepustowość 54 Mb/s.

IEEE 802.11b: standard ten jest powszechnie znany pod nazwą Wi-Fi (Wireless Fidelity), działa on w paśmie częstotliwości 2,4 GHz. Sieci w tym standardzie są bardziej popularne od innych standardów.

Osiągają one maksymalną szybkość transmisji 11 Mb/s, a ich maksymalny zasięg to 100 m. 802.11b to pierwsza technologia WLAN, która zyskała tak dużą popularność wśród konsumentów. Urządzenia wykorzystujące ten standard są certyfikowane przez stowarzyszenie Wi-Fi oraz są oznaczone specjalnym znakiem, który przedstawiamy poniżej.

IEEE 802.11g: standard ten pracuje w paśmie 2.4 GHz, jednak w odróżnieniu od 802.11b posiada przepustowość rzędu 54 Mb/s. Wykorzystuje on technologię ODM(Orthogonal Frequency Division Multiplexing).

Urządzenia w tym standardzie dzięki takiej samej częstotliwości pracy jak 802.11b mogą współpracować z urządzeniami w tym standardzie.

IEEE 802.11n: Obecnie trwają prace nad nowym standardem sieci bezprzewodowych 802.11n. Standard ten będzie miał przepustowość nawet do 600 Mb/s. Ma on wykorzystywać nową technologię MIMO (Multiple Input, Multiple Output) , która wykorzystuje wiele kanałów transmisyjnych do stworzenia jednego połączenia.

Zakończenie prac początkowo zapowiadano na rok 2008, obecnie przesunięte są na czerwiec roku 2010.